|
|
|
||
اطلاعات اولیهفنل ، اکثرا بنام اسید کاربولیک نامیده میشود، چون خاصیت اسیدی ضعیفی دارد. فنل به شکل کریستالهای سوزنی شکل بهم پیچیده یا جدا از هم ، یا توده کریستالی بیرنگ یا کمی صورتی و با بوی مخصوص وجود دارد. آب به نسبت 10 درصد در فنل حل میشود. فنل پایدارترین جسم از دسته فنلهاست. در اثر هوا کمی اکسیده میشود بوسیله حرارت میتواند استرلیزه شود تفاوت فنل با الکل نوع سومگرچه فنلها از یک نظر میتوانند بعنوان الکلهای نوع سوم فرض شوند، آنها با الکلها این تفاوت را دارند که بطور ضعیف ، اسیدی هستند.
خصوصیات فنلقدرت اسیدی فنلیک خاصیت اسیدی بعلت وجود اوربیتال n ، مربوط به حلقه بنزن است. قدرت اسیدی فنلها بوسیله جانشینهای جاذب یا دافع الکترون تغییر میکند. از طرف دیگر ، وارد شدن گروههای جاذب الکترون ، مانند گروههای نیترو بسته به تعداد آنها موجب افزایش قدرت اسیدی فنل میشود. حلالیت فنل در آبمطابق قانون عمومی با افزوده شدن تعداد گروه هیدروکسیل در یک ترکیب میزان حلالیت آن در آب افزایش پیدا میکند، ولی در مورد فنل چند ظرفیتی صادق نیست. رنگ فنلبسیاری از فنلها بصورت محلولهای خیلی رقیق در آب یا الکل بوسیله میکرورفریک ایجاد رنگهای مشخص مینمایند. گاهی برای ایجاد رنگ ، محلول غلیظ الکلی فنل لازم است. این رنگها بر حسب نوع فنل در تعداد گروههای هیدروکسی و محل قرار گرفتن آنها متفاوت است. برای مثال ، فنل بنفش ، گایاکول آبی یا سبز و … پایداری فنلفنلها در مقابل حمله اکسیژن هوا و عوامل اکسید آن ، مانند میکرورفریک و اسید کرومیک حساس هستند. گروههای جاذب الکترون مانند Cl ، NO2 و غیره پایداری فنلها را افزایش میدهد، در حالیکه گروههای الکتروندهنده موجب کاهش پایداری آنها در مقابل اکسید شدن بوسیله هوا و غیره میشود.
خصوصیات فیزیولوژیکیPH محیط که ترکیبات قبلی در آن آزمایش میشوند یا مورد استعمال قرار میگیرند، میتواند تا حد زیادی قدرت اثر آنها را تغییر دهد. بنابراین PH کمتر میتواند قدرت اثر فنلهای اسیدیتر را از طریق جلوگیری از یونیزاسیون آنها افزایش دهد. علت این مطلب این است که نوع خنثی ، بیشتر ، محلول در چربی بوده و میتواند سریعتر از نوع یونیزه که کمتر محلول در چربی است در غشای سلول میکروبی نفوذ کند استخراج فنلفنل از مونوهیدروکسی بنزن که از قطران زغال سنگ در محیط قلیایی با راندمان 0.7 درصد استخراج میشود. |
|||